مشترك 11 / 1017 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 1 / 227 « اجازه » ى ديگرى از همين رشتى ؛ ريحانه 2 / 77 زندگىنامه . اجازت‌نامه . زهدى ، مير محمد ضياء الدين فرزند اسماعيل براى خلافت . ( همان 2004 ) . طرازى ، قاهره 1 / 6 . اجازت‌نامه . سمنانى - ارشادنامه . اجازت‌نامه . حسنى فخر الدين . براى بيعت . لكهنو ، ندوه 177 ( 2 نسخه ) . اجازت‌نامه . همدانى ، مير سيد على ( د 809 ق ) . ديوبند 2 / 66 ؛ هندوستان 6 . اجازت‌نامه . ن . ( يكى نيستند ) . براى خلافت . تركيه مشترك 5 ( 7 ) / 39 ؛ لكهنو ، ندوه 177 ( براى بيعت ) ؛ هندوستان 6 . اجازت‌نامه - ارشادنامه . احالة الكرب به اصحاب سيد العجم و العرب . متن از سيد جعفر فرزند حسن فرزند عبد الكريم ، مدنى شافعى ( م 1167 يا 1184 ق ) . ترجمه از محمد رفيع الدين قندهارى ، در 1201 ق / 7 - 1786 م به هنگام زيارت حرمين ( نگارندهء « ثمرات مكيه » مشترك 3 / 1376 ) . در احوال شهيدان بدر ( - شهيدان احد و بدر ، مشترك 7 / 848 ) در ديباچه مىگويد : شيخ عبد اللطيف شامى ( سنامى ؟ ) ، نام ايشان را از « عيون الاثر » فتح الدين محمد ملقب به سيد الناس گرد آورده بود . و من در آن دست برده ، پس و پيش كرده چنين و چنان كردم . و در اين كار از « الاصابة فى معرفة الصحابه » ابن حجر ( كشف الظنون 1 / 106 « الاصابة فى تمييز الصحابه » و « الاستيعاب » ابن عبد البر ( كشف الظنون 1 / 81 « الاستيعاب فى معرفة الاصحاب » ) و « عيون الاثر » سيد الناس ( كشف الظنون 2 / 1183 « عيون الاثر فى فنون المغازى و الشمايل و السير » ) بهره گرفته‌ام . آغاز : حمد و سپاس مر خدايى كه پاك است صفات و اسماء او . و درود و سلام . . . بعده مىگويد كسى كه محتاج است به سوى فضل و بخشايش . مشترك 11 / 979 ( 2 نسخه ) ؛ گنج / ش 8397 ؛ نوشاهى ، موزه 871 . احتساب الانساب . ن . تبار و زندگىنامهء پيران از فرزندان ائمه . يكى از منابع « كنز الانساب » ( هف ) . پاكستان و هند 5 / 636 ؛ نوشاهى ، چاپى 887 ( نامش ) . احسن التواريخ . روملو . كه زندگىنامه‌ى كسان را نيز دارد - بخش جهان 1 / 562 . احسن السير . محمد اكبر خان . زندگىنامهء خواجهء اجمير . هندوستان 6 . احسن الشمايل . كامكار خان ، خواجه محمد ، وى جز كامكار خان غيرت نگارنده‌ى « مآثر جهانگيرى » ( هف ) است . زندگىنامه و سخنان پير خود نظام الدين اورنگ‌آبادى ( د 1142 ق / 1730 م ) كه اين يكى خليفه شاه كليم اللّه شاه جهان‌آبادى ( د 1140 ق / 7 - 1728 م ) بوده است . و گويا او سه اثر در احوال و ملفوظات پير خود نگاشته است : « احسن الشمايل ، مجالس كليمى ، ملفوظات نظام الدين ( فوايد ) » و اين‌ها جز « رشك گلستان » آصف جاه يكم است ( - « نظام القلوب » در همين بخش ) آغاز : در ذكر مظهر درد و عرفان ، منبع شوق و ذوق ، پادشاه دردمندان ، دستگير مستمندان . مشترك 3 / 1228 ( 1 نسخه ) ، 2037